Połykanie infantylne (przetrwałe połykanie niemowlęce)

Niemowlę połyka z językiem ułożonym płasko, wsuwającym się między dziąsła — przy ssaniu piersi to prawidłowy wzorzec. Wraz z pojawieniem się zębów i pokarmów stałych połykanie powinno dojrzewać: w dojrzałym wzorcu czubek języka unosi się do podniebienia, a zęby są zwarte.

Jeśli dawny wzorzec się utrzymuje, mówimy o połykaniu infantylnym (przetrwałym). Język przy każdym przełknięciu — a przełykamy setki razy dziennie — napiera na zęby, co sprzyja wadom zgryzu (np. zgryzowi otwartemu) i utrwala seplenienie międzyzębowe. Często towarzyszy mu nawykowe oddychanie ustami.

Terapia polega na nauce dojrzałego połykania i prawidłowej pozycji języka — to jeden z głównych celów terapii miofunkcjonalnej. W gabinecie Kłębuszek prowadzimy terapię zaburzeń ustnej fazy połykania, współpracując z ortodontami — zobacz Logopeda a leczenie ortodontyczne.